„Jestem człowiekiem z epoki, której już nie ma.”

Sprawdzając dzisiaj jak co dzień wiadomości, trafiłam na notkę, która w sposób krótki informowała o śmierci BOGDANA PAPROCKIEGO. W sposób równie lakoniczny komentarze były treścią dwóch nawiasów i gwiazdki [*], oraz faktu, ze niestety,ale człowiek ten znany zupełnie nie jest.

Nie, nie będę tu przyblizać życiorysu wyciągniętego i przerobionego z wikipedii. Chcę ukazać oblicze człowieka, który muzykę kochał na równi z Ojczyzną.

Jakoś tak w większości zwykli zjadacze chleba i słuchacze duzych komercyjnych stacji radiowych zwykli mówić, ze polska muzyka to kolkwialnie podchodząc do tematu śmiech na sali. Nie czas teraz na rozwijanie tego aspektu. Czas na zagadkę. Jaka osoba POLSKA występowała od Chin po USA, na stałe zapisując sie na deskach Moskwy, Kijowa i ościennych państw dawnego ZSRR?

Tak, Paprocki dostał nawet propozycję stałej pracy [a tym samym jeszcze większego ogólnoświatowego splendoru ] w New York City Opera. Jakieś ALE? Miał nie wracać do Polski [która wtedy pogrążona była w głębokim komunizmie], co odpowiedział? [parafrazując] „choćby boso i o suchym chlebie pozostane w domu„. Odbieram to jako lekcję trudnego patriotyzmu.

Zaczynał od pieśni Moniuszki. Zapytany co jest najwazniejsze odparł: „żeby nie było to wyśpiewanie nutek, które tam są. Trzeba znaleźć tylko nastrój i wyraz tych pieśni„.

Notkę tę piszę ku Jego pamięci. Miałam to szczęscie, że o TAKICH ludziach opowiadała mi Babcia. Wołając czasem przed radio, telewizję i uczyła mnie wrażliwości na ten specyficzny klimat muzyki. Wykwintny klimat. Jeżeli zatem komuś przypomnę o panu Bogdanie, moze ukaże po raz pierwszy, a może zwrócę uwagę na fakt, ze dzwięki rodem z Polonii są tak piękne, ze wogóle nie propagowane – będę uszczęśliwiona.

Zakończę słowami Beliny- Skupiewskiego, którymi całe życie kierował się Paprocki: „W śpiewie to są trzy ważne rzeczy: pierwsze to serce, drugie to jest serce i trzecie to jest serce.„

Stajesz pośrodku. Pragnień. Myśli. Powinności. Wiesz, że musisz wybrać. Że to jedyne co pozostaje. Nie chcesz. Motasz się. Brniesz coraz dalej. Gdzie koniec? Albo gdzie był początek?

Jestem po OFFie. Czekam na RockReggaeFestiwal. Czekam na słońce. Lubie sie uśmiechac, ale potrzebuje słońca. Jak narkoman.

Chciałabym napisac coś mądrego. Niestety nie znam sie na zapisach nutowych na tyle,aby wpisac w pięciolinie jakie kolwiek zdanie. A nie umiem inaczej sie teraz wyrazic jak sekwencjami muzycznymi.

Black holes living in the side of your face
Razor wire spinning around you
Blistering sky
Blistering sky
Blistering sky
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why

[Archive - Bullets - Controling Crowds -2009r.]

Wracając jednak do Ananke.

http://www.rockarea.eu/articles.php?article_id=1477 link do ciekawego wywiadu:

„Ogólnie staram się aby opisać obrazy, które widzę. Przychodzą same i nie mam na to wpływu. Zawsze zatapiam się w muzyce i wtedy zaczynają napływać myśli.. Czasami się łapię na tym, że między wierszami brakuje wielu wskazówek i znaków, które widzę tylko ja, ale dzięki temu pozwala to każdemu na indywidualny odbiór i interpretacje tekstu.”

Adam Łassa jest dla mnie królem metafor podświadomych,  odbieranych tak skrajnie subiektywnie, że rozmowa na temat tekstów zaskakuje nie tylko skojarzeniami, ale również emocjami. Ostatnio zamiesciłam pięć pierwszych piosenek płyty Malachity [Wstyd, Amidalla, Mayday, Perfumy, Prana] dzisiaj czas na resztę.

Numer 6 )

ASYŻ

Ananke – Malachity. [kwiecień 2010]

Od mniej więcej trzech lat mam swój ukochany zespół, który nazywa się Abraxas.  Przenikająca się atmosfera tekstów i niepokojącej muzyki pieści moją wyobraźnię i moje ucho. Ubolewałam bardzo, że nie wydają juz nowych płyt od 2000 roku. Nie mniej Adam Łassa [wokalista i autor tekstów] bawił w innych projektach, np Svann [o którym tu juz pisałam], czy Assal & Zenn [o którym napiszę.] Kwiecień tego roku przyniósł nam.. [tutaj werble] ANANKE. Linka do artysty dołącze do bocznych linków. Każda moja opinia będzie zupełnie subiektywna, dlatego poprzestane na załaczeniu utworów i tekstów do nich.

Nad tą notką siedziałam najdłużej. Przepisywałam teksty z oryginalnych nagrań, bo NIGDZIE w necie ich nie było. Przeraża mnie ignorancja „koneserów muzyki”.  Nadanie sobie takiego tytułu obliguje do horyzontalnego patrzenia na świat dźwięków, a nie tylko jak koń z klapkami na oczach na stare, albo wszystkim dobrze znane..

Zatem numer 1.

WSTYD

W zakamarkach ciała duszy jakby brak

węże wijął obłęd znów

delikatnie spływa z ramion

pieści mnie dzika rządza

w splocie słów: dlaczego nie, dlaczego nie..

Poza czasem, poza śmiercią zbliża się

dotyk palców burzy krew

kodowany uśmiech w lustrze znika gdzieś

nigdy nie mów mi, że wiesz

tam, gdzie płonie noc

rzeki wstydu spłyną wprost

prosto do mych stóp

tam, gdzie nagi los

rzeki wstydu spłyną wprost

w diamentową noc

gdy, gdy, gdy, gdy, gdy

gdy tak czekam i tak patrzę w środek zła

włócznię wbijam w ślepy los

dlaczego nie, dlaczego nie

rzeki wstydu płyną prosto do mych stóp

ściany głucho biją w rytm

i powiem dość i powiem dość

gdy do diabła powiem dość

nadejdzie mrok i przyjdzie mrok

język imion straci moc

tam, gdzie płonie noc, rzeki wstydu

spłyną wprost, prosto do mych stóp

tam, gdzie rani los, rzeki wstydu

spłynął wprost w diamentową noc

gdy przyjdzie dzień, gdy kocham się

wciąż próboje ukryć wstyd

lubieżny sen tak blisko mnie

całuj póki starczy sił

[Adam Łassa]

2) AMIDALLA

Hanna miała się uczyć. Zdąrzyła posprzątac, zrobić sobie 2 kawę, oraz pomyśleć.

Zdecydowanie najwyższą notę zdobywają u mnie filmy, do których muzyki wracam często.  Są jednak kawałki, które puszczam na równi często,co ulubione płyty. Rzec można perełki.

Z Królowej Potępionych miażdzy KoRn z Disurbed’em . Sama fabuła dobra, chociaż..nie dokońca dopracowana, zyskała najwięcej własnie na oprawie muzycznej, która zamienia się we mgłę opętującą umysł. Lepką mazią wciągająca w granice własnego mroku. Tytułowa Królowa -spotęgowana wersja Lilith- występuje w wyjątkowo kuszącej formie ZŁA

Kolejny kawałek

Tym [kolkowialnie mówiąc] jarałam sie dobry tydzień naokrągło. Bajeczka dla dorosłych Tomb Raider w oprawie Terra Firma – Delerium [ft. Aude]. Nie ma co ukrywać, że muzyka była wyjątkowo mocną stroną tego filmu: Elevation (Tomb Raider Mix) – U2, Deep – Nine Inch Nails, Galaxy Bounce – Chemical Brothers , Get Ur Freak On – Missy „Misdemeanor” Elliott, Speedballin – OutKast, Ain’t Never Learned – Moby , Revolution, The – BT, Terra Firma (Lara’s Mix) – Delerium, Where’s Your Head At – Basement Jaxx, Illuminati – Fatboy Slim, Absurd (Whitewash Edit) – Fluke, Song Of Life – Leftfield, Edge Hill – Groove Armada, Satellite – Bosco, Devil’s Nightmare – Oxide & Neutrino, In Control – Die Toten Hosen

Teraz soundtrack z serialu, który mnie troche żenuje, że pałam do niego TAKIM sentymentem.. ale czym gąbka nasiąknie.. tak więc rok 2002, i wspaniały wiek 12 lat, w którym głowną rolę odebrało to: [co notabene jest teraz moim dzwonkiem w telefonie]

Jest to wyjątkowo krótkie zestawienie, na bazie nastroju dnia dzisiejszego. Ale wątpię, abym kiedykolwiek zmieniła zdanie co do miejsca numer JEDEN. Los tak chciał, ze reżyser wpadł na pomysł sfilmowania mojej osobistej Biblii jaką jest.. Porter Doriana Graya pióra Oscara Wilde. Wspaniałe zderzenie świata i muzyki dzięki Immediate Music i utworu Catch the falling sky.

Tytuł notki odwołuje sie do Evanescense. W bezpośredni sposób traktuje o tematyce 1 i 3 filmu, którego soundtracki tutaj przywołałam. Z żalem stwierdzam, że w 100 procentach nie można tak żyć, mimo pokusy ku temu. Jednakże umiejętne wymieszanie hedonizmu, romantyzmu, i delikatnej powłoki zła determinuje człowieka jako postać wyrazistą.  Zakazany owoc kusi, jedno z najstarszych powiedzeń, ale czy czasami bardziej intrygujące jest umiejętne balansowanie na krawędzi?

Tylko, że każda następna przekroczona bariera jest coraz bardziej krucha..

[z racji swojej popularności  i moich wspomnień ten soundtrack nigdy nie będziecie osadzony w jakiejkolwiek skali, porównaniu, zastawieniu i wszystkiego co wymaga zajęcia konkretnego miejsca. ]

Dla tych
Którzy nie sypiają po nocach
Wierząc, ze może trafi do nich zbłąkana wiadomość
I nie chcą jej przeoczyć

Dla tych
Którzy tak nieśmiali
Że w gwiazdy nie zerkają za często
Aby lśnienia im nie odebrać

W końcu dla tych
Którzy tak urzeczywistni
Ze budują alternatywny świat
Złudzeń, Marzen, nadziei

Królowa Nocy składa Hołd.

Nie maluj smutkiem
Ust truskawkowych
Pozwól świeżością
Czarować wciąż na nowo

Pozostaw oczy gwiazdom
By lśnić mogły
Nie tylko nocą ciemną

I dłonie pozostaw wolne
Nie objuczone codziennością
By jarzmo uniosły
Słodkiej [nie]cierpliwości

Wielki powrót do korzeni zawartych w piórze i białej kartce papieru. Nie zachwyca, ale pomaga. Tym bardziej, ze  jest to rozbieg do pewnego planu, który juz jakiś czas plącze się po zakamarkach umysłu. Noo mam tylko nadzieję, ze to nie będzie fail start

Sesja, sesja i po sesji.

Ogłaszam zmartwychwstanie tej strony, jak i siebie samej Swoją drogą ciekawym faktem jest ten, ze skończyłam ją ze średnią lepszą niż samo liceum. Ale przeciez łatwiej się uczyć,czegoś, co się lubi

Chciałam dzisiaj napisać o moim nie dawnym odkryciu [tarararam, tararam] TUBA.FM . Co to za dziw?

Otórz mając juz wcale nie małą półeczkę płyt i jeszcze większą objętość twardego dysku [tak,tak ostatnio musiałam odinstalowć jedną z gier,aby uzupłenic dyskografię pewnego zespołu] często otwierając folder, gdzie trzymam swoje perełki myślę „no spoko, ale czego tak właściwie posłuchac ?  A nawet jeśli już wiem, to repertuar pewnie znam..

Tu przychodzi na myśl last.fm. Przecież on szuka podobnych wykonawców! Ale za niego trzeba płacić.. i tu z pomocą przychodzi nam TUBA.

http://www.tuba.fm/

Można słuchać gatunkami, ja mimo wszystko wolę artystami. Tak samo jak wyżej wspomniany last wyszukuje podobnych artystów, ale całkowicie za darmo i całkowicie bezproblemowo [nie bufforuje tak długo!]

Minusy? Mimo wszystko to jest playlista, więc po pewnym czasie może nie tyle zapętla się, co lecą powtórki [prawie jak w RMF RM, choć z mniejszą częstotliwością].

Propozycja fajna tak na 3 do 5 godzin.

Następnym razem juz strikte o czymś do posłuchania.

Tymczasem JARAM się TYM!

Roguckiego. Moc. Zwolenników.

08.01.2010 Pszow, Mok.

Tak się zaczęło:

Pominąwszy zespoły supporujące takie jak Anomalia [chłopcy zafascynowani starym KSU] i Digger [który ładnie zrył beret melodią, bo sama pozerska postawa i wykrzykiwanie co chwile w tekście Devil, do ulubionych moich nie należą], którzy rozgrzali publikę [przynajmniej ten 2 zespol] , nastało nerwowe napięcie przerywane co chwile gwizdami i krzykami wywołującymy Comę.

A więc są. Stojąc na początku przy barierkach poznałam po pierwszych szarpnięciach strun i pierwszej fali zmiarzdzenia przez tłum. Po 2 i 3 takiej fali wiedzialam, ze wytrzymam w takiej miejscowie najwyzej do polowy, bo klimat, klmatem, ale oddychac trzeba.

Łatwo można bylo przewidzieć, ze koncert zaleje fala gimnazjum, ze nie bedzie wiele osob, które pamietają jak w 2001 roku Coma zaprezentowała Leszka Żukowskiego w programie, zapomnianym juz, jakim był MopMan. Ale kto ma rozkręcic klimat jak nie mlodzi gniewni, dziewczyny, ktore zabijają łokciami i chłopcy, którzy zabijają bezwładnością ciała odpychanego?

Wzmacniacze, piece, głośniki, perkusja w kolorach Hipertrofii. Sam koncert nie ograniczył się jedynie do ostatniej płyty [chociaż chciałabym usłyszeć jak Roguc jęczy przy homoseksulanym], duuuzo, a moze jeszcze trochę z Zaprzepaszczonych.. ale Spadam z Pierwszego Wyjścia z Mroku po prostu rozłożyło na łopatki.

Na oficjalnej stronie Comy pojawiły się plotki, jakoby był to koncert z PlayBacku. Kto był na koncercie teraz, lub wcześniej widzi realie, ze fanatyczni słuchacze śpiewają z Piotrkiem całe piosenki. Zatem, aby nie ograniczac występu do publiki, końcówki [to niby co miały byc najmocniejsze] wokalista zmieniał stylistycznie, aby było choć trochę autonomicznie.

Tak retrospekcyjnie przypomniał mi sie Joy Division. Kiedy młodzi spijali słowa o bólu, nie zrozumieniu, nie ogarnianiu. Mamy taki polski odpowiednik.

Osobiście zabrakło mi Schizofrenii.

Co ma Coma, to wiemy. Ja mam duuuuuuzo siniaków

Muzycznie:

Otórz:

1) Warszawa-Bemowo, 27 maja 2010, koncert AC/CD, koszt 170 oraz 310 zł. Trasa koncertowa obejmująca również Bułgarię, Rumunię, Austrlię, Niemcy oraz Szwajcarję.

2)Jón Thor Birgisson [lider Sigur Rós] wydaje solowy album! 22 marca przywita nas swiezo wytłoczoną płytką „Go”.  Aranżację wykonuje Nico Muhly’ego [który współpracuje z Björk, czy Grizzly Bear ].  „Napisałem przez te lata mnóstwo utworów, które nie pasowały do repertuaru zespołu, więc odłożyłem je do różnych szufladek – elektroniczne, akustyczne, ambient, pop – by wykorzystać je w przyszłości. Gdybym wiedział, że album przybierze taki kształt, pewnie powyciągałbym kawałki z jeszcze kilku kategorii” – mówi Jónsi.

3) Zremasterowana i wydana ponownie kompliacja O.N.A. - „To naprawdę już koniec 1995-2003”. Dodatkiem jest dvd posiadające w sobie oryginalne, nie poddane cyfrowej obróbce teledyski zespołu, making of z planów klipów, fragmenty koncertów, biografię grupy oraz galerię zdjęć.

4) Massive Attack namawia Tricky’ego do wspólpracy! Może nie na najbliżej płycie „Heligoland„, która ukaże się juz 8 lutego, ale spotkanie w Paryżu zaoowocawło zawiązaniem współpracy na dalsze projekty. I dobrze. Ostatni longplay „100th Window” z 2003 roku wydzierżawił nam 7 latami czekania. Czy sie opłacało? Zobaczymy.

5) Osatnia wiadomość z pogranicza plotki, jakoby Torii Amos kajała się, że przez pracę artstyczną cierpią jej relacje z 9 letnią córką Natashyą [wiadomość jak z zawodowego brukowca:D ], ale sama Tori mówi, ze bierze przykład ze swego dziecka, które jest znakomitą cheerleaderką i przygotowuje Mamę do występów. Dziękuję gazecie ”Guardian” za taką troskę o jedną z lepszych wokalistek.  Pomimo wszystko z Tori,Tori,Tori zamiast Natashy wolę TO:

Rok 2004- Frank

Rok 2006 – Back to Black

Rok 2010 – ?

Ile razy przepowiedziano jej szybką śmierć, a ile kariere? Amy oscyluje na granicy zabawy, śmierci.  Na granicy własnych demonów.  Mimo wszystko ciągle na nowo mam nadzieje, ze artystka się wydzwignie z niewątpliwie fascynującego świata, który mimo wszystko jest jej autystyczną cząstką. I być może ponownie usłyszę coś na miarę :

Córka taksówkarza i farmaceutki. Żydówka. Miała nie samowite szczęscie, ze się wybiła, bo teraz talent niestety nie oznacza wszystkiego, czego wspaniałym przykładem jest Anna Gogola. Z całą pewnością nie można polemizować z problemem narkotyków, które tak łatwo nie puszczają z sideł. Które pociągnęły tylu muzyków! Jakby wspołczesna wersja ikara?

Przykre jest to, że nawet za dużo nie można napisac na Jej temat, bo zwyczajnie oprócz 2 płyt i nagrzanego świata nie ma nic. Nooo i prócz ksiązki „Amy,Amy,Amy” w wydzwięku nieco pesymistycznym. Realistycznym?  Głosowo porównywalnym do Sarah Vaughan, czy Macy Gray.  Moze skonczy na utopi złej dzieczynki, która nagle polubi świat? I bedzie spiewac, ze wiemy, ze nie jest dobra, ale moze zło Jej nie pochłonie?