Subiektywnie.

Na czas zamysłu.

Dla tych
Którzy nie sypiają po nocach
Wierząc, ze może trafi do nich zbłąkana wiadomość
I nie chcą jej przeoczyć

Dla tych
Którzy tak nieśmiali
Że w gwiazdy nie zerkają za często
Aby lśnienia im nie odebrać

W końcu dla tych
Którzy tak urzeczywistni
Ze budują alternatywny świat
Złudzeń, Marzen, nadziei

Królowa Nocy składa Hołd.

Nie maluj smutkiem
Ust truskawkowych
Pozwól świeżością
Czarować wciąż na nowo

Pozostaw oczy gwiazdom
By lśnić mogły
Nie tylko nocą ciemną

I dłonie pozostaw wolne
Nie objuczone codziennością
By jarzmo uniosły
Słodkiej [nie]cierpliwości

Wielki powrót do korzeni zawartych w piórze i białej kartce papieru. Nie zachwyca, ale pomaga. Tym bardziej, ze  jest to rozbieg do pewnego planu, który juz jakiś czas plącze się po zakamarkach umysłu. Noo mam tylko nadzieję, ze to nie będzie fail start